16-05-2012
Woensdagochtend heeft Robbie bloed laten prikken, vrijdag zou de uitslag bekend zijn...
Robbie hangt ondertussen op de bank, voelt zich erg moe en vertrekt uiteindelijk zijn bed in, er ging nog door me heen; wat voelt hij zich ellendig :((
Woensdagmiddag, hele middag thuis beetje aan het rommelen in de tuin, Luca komt nog met de telefoon buiten, mam telefoon!! helaas ik was te laat....bellen wel weer terug dacht ik....geen moment verder gedacht....
Mijn mobiel ging, Fred aan de telefoon...of ik even wilde gaan zitten.....bij zo,n vraag gaan gelijk alle radartjes aan het werk maar kon niets verzinnen..wat was er zo erg dat ik moest gaan zitten??????? Er is iets heel ergs met Robbie aan de hand...wat??????????????????????!!!!!
De dokter zegt dat we gelijk met Robbie naar de eerste hulp in Blaricum moeten, ze denken dat hij Leukemie heeft!!!!!
De wereld vergaat.....de grond beweegt, alles word dof...ik kan alleen maar denken; nee, nee, nee!!!!!!! dit gaat niet gebeuren!!
Tegelijke tijd gaat het door me heen...rustig Belin,denk aan de andere kinderen, nog niets laten merken want ze denken het...wat nou als ze het verkeerd hebben, nee moet het eerst van een dokter horen.
Uiteindelijk bel ik mijn zus, daar gaan alle remmen los....ik raak in paniek, kan toch niet waar wezen dit.....waarom???????
Fred is inmiddels onderweg naar huis, ik roep Robbie naar beneden(probeer oogcontact te vermijden want anders verraad ik mijzelf) dat we even naar het ziekenhuis moeten omdat zijn bloed niet goed is, de dokter wil hem verder onderzoeken(en al die tijd gaat er door me heen....wat erg voor mn jochie!!!!(hij is dan wel 15 maar blijft toch mn jochie)
Aangekomen in het ziekenhuis op de eerste hulp werden we vrij snel geholpen door de kinderarts.
Diagnose......bloedkanker oftewel leukemie...wat je als ouder dan voelt is met geen pen te beschrijven...dat koppie, de shock, de paniek....pffff veel te heftig voor een kind van 15...zou niet moeten mogen!!!
We werden met spoed naar het Wilhelmina KinderZiekenhuis gestuurd(WKZ)
Eerst nog even naar huis wat spullen halen en de andere kinderen vertellen wat er aan de hand was......we hebben met zijn allen zitten huilen, de verslagenheid is groot :((( de nachtmerrie is begonnen...........
Aangekomen op de spoedeisende hulp van het AZU werden er gelijk allerlei onderzoeken gedaan, heeeeel veeeel buisjes bloed afgenomen en was het wachten op de uitslagen....Ook de kinderarts bevestigde wat de huisarts en de kinderarts in Blaricum al vermoede, acute leukemie, nu ging het er nog om welke soort het is, het bloed werd gelijk opgestuurd naar Den haag.
Robbie ging ziender oog achteruit op de eerste hulp, we waren dan al een paar uur onderweg en dit werd hem toch teveel.....kleur had hij niet meer en zijn benen deden vreselijk zeer waardoor hij uiteindelijk met de rolstoel naar het WKZ moest....
En daar ligt hij dan, een grote 15 jarige vent helemaal uitgeput, zich afvragend wat hem allemaal te wachten staat......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten