Na de eerste heftige dagen word het dan nu tijd om de school van Robbie in te lichten en de scholen van de andere kinderen, ik zie er als een berg tegenop!
Vanmorgen om 8.00 uur Robbie zijn school gebeld, zoals iedereen waren ook hun met stomheid geslagen.
Gisterenavond de mentor van Bas al gesproken, ze gaan hem goed in de gaten houden, heb te doen met hem...hij heeft het zooo moeilijk, Ik hoop dat ze hem op school een beetje goed opvangen....
Daarna met de 2 jongste naar school toe...pfff de tranen zitten hoog...heb zo vreselijk veel moeite om het uit te spreken wat Robbie en ons is overkomen...net of het dan echter word, met knallende koppijn weer naar huis...
Aangezien Robbie vanaf 12.00 uur geholpen kon worden voor de beenmergpunctie rij ik voor die tijd nog even naar mijn werk.
Voordat Robbie ziek werd had ik een vast contract aangeboden gekregen, hoe moeilijk ik het ook vind.....ik ga dat contract niet ondertekenen, ik wil even geen verplichtingen maar er alleen maar voor mijn zoon zijn.
Na een heel fijn gesprek met mijn leidinggevende, die er alle begrip voor had viel er een last van mijn schouders, we draaien mijn contract terug naar oproepbasis en ga voorlopig even niet werken...bedankt Gerda!!
Ik ga naar huis, Fred komt inmiddels ook naar huis en samen gaan we naar Robbie.
De beenmergpunctie gaat niet door, de arts is langs geweest en melde dat ze genoeg informatie uit het bloed konden halen waardoor een punctie niet nodig was, nou dat viel dan weer mee dachten wij......
De uitslag van het bloed was ook wat positiever, de prednison leek aan te slaan...de leukemiecellen waren wat gedaald! Als dit zo door gaat dan a.s. donderdag de eerste chemokuur.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten